.
จีนซ้อม 'ปิดล้อมไต้หวัน'
18-11-2026
จีนได้จัดการซ้อมรบทางเรือครั้งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งบริเวณรอบเกาะไต้หวัน โดยไม่แม้แต่จะประกาศให้ทราบล่วงหน้า มีรายงานว่าเรือรบและเรือยามฝั่งของจีนมากกว่า 100 ลำ ได้ปฏิบัติการทั่วภูมิภาคแปซิฟิกตะวันตกเมื่อช่วงต้นเดือนนี้ เพื่อทำการฝึกซ้อมที่รวมถึงการจำลองการโจมตีกองกำลังทหารและเมืองต่างๆ ซึ่งรวมถึงพื้นที่ในไต้หวันด้วย
การวางกำลังครั้งนี้มีขนาดใหญ่กว่าการซ้อมรบ "Justice Mission 2025" ที่รัฐบาลปักกิ่งเคยประกาศอย่างเป็นทางการเสียอีก เจ้าหน้าที่ด้านความมั่นคงของไต้หวันเรียกปฏิบัติการนี้ว่าเป็น "แคมเปญการข่มขู่อย่างเงียบเชียบ" แต่ประเด็นที่สำคัญยิ่งกว่าคือสิ่งที่จีนกำลังฝึกซ้อมอยู่จริง ปักกิ่งกำลังแสดงให้เห็นว่าสามารถระดมกองกำลังทางเรือขนาดมหึมา ปิดล้อมไต้หวัน และอาจขัดขวางความช่วยเหลือทางทหารจากภายนอกได้โดยไม่ต้องประกาศสงคราม
การซ้อมรบครั้งนี้เป็นการปฏิบัติการร่วมกันระหว่างกองบัญชาการภาคตะวันออก ภาคเหนือ และภาคใต้ของจีน พร้อมด้วยกองเรือบรรทุกเครื่องบินเหลียวหนิง (Liaoning) นายเวลลิงตัน คู (Wellington Koo) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมของไต้หวัน อธิบายปฏิบัติการดังกล่าวว่าเป็นการฝึกซ้อมเพื่อ "สกัดกั้นการเข้าถึงพื้นที่" (Area-denial drills) ซึ่งหมายถึงการขัดขวางไม่ให้ฝ่ายตรงข้ามเข้ามาหรือปฏิบัติการภายในภูมิภาคที่กำหนดได้
นอกจากนี้ เจ้าหน้าที่ความมั่นคงระดับสูงของไต้หวันยังรายงานว่า เรือดำน้ำของจีนได้ยิงขีปนาวุธข้ามทวีป (ICBM) จากทะเลเหลืองเข้าไปยังจีนแผ่นดินใหญ่ แม้ปักกิ่งจะยืนยันว่าการฝึกซ้อมของเรือบรรทุกเครื่องบินเป็นเพียงภารกิจตามปกติและไม่ได้มุ่งเป้าไปที่ประเทศใดโดยเฉพาะ แต่ขนาดและการประสานงานของปฏิบัติการเหล่านี้ชี้ให้เห็นว่า จีนกำลังพัฒนาขีดความสามารถในการปิดล้อมไต้หวัน ควบคู่ไปกับการจำกัดการเข้าถึงทางทหารของสหรัฐฯ และพันธมิตรในภูมิภาคแปซิฟิกตะวันตก
การเผชิญหน้าเหนือประเด็นไต้หวันไม่อาจทำความเข้าใจได้หากปราศจากการพิจารณาความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจระหว่างจีนและสหรัฐอเมริกา จีนใช้เวลาหลายทศวรรษในการสร้างขีดความสามารถด้านการผลิต ในขณะที่ชาติตะวันตกย้ายฐานการผลิตออกไปภายนอกและหันมาพึ่งพาห่วงโซ่อุปทานในเอเชียมากขึ้นเรื่อยๆ ไต้หวันครองตำแหน่งที่มีความสำคัญอย่างยิ่งยวดในอุตสาหกรรมการผลิตเซมิคอนดักเตอร์ขั้นสูง และการหยุดชะงักใดๆ ต่อการส่งออกของไต้หวันจะส่งผลกระทบต่อทุกสิ่งตั้งแต่รถยนต์และโทรคมนาคม ไปจนถึงปัญญาประดิษฐ์ (AI) และยุทโธปกรณ์ทางทหาร การปิดล้อมไม่จำเป็นต้องทำลายโรงงานผลิตชิปแม้แต่แห่งเดียวก็สามารถสร้างวิกฤตเศรษฐกิจระดับโลกได้ เพียงแค่ขัดขวางไม่ให้เรือพาณิชย์เข้าเทียบท่าในไต้หวัน ก็จะทำให้ต้นทุนประกันภัยการเดินเรือพุ่งสูงขึ้นทันที ส่งผลให้การขนส่งหยุดชะงัก และบีบให้บรรษัทข้ามชาติต้องทบทวนความเสี่ยงในการพึ่งพาภูมิภาคนี้ใหม่
รัฐบาลวอชิงตันยังคงปฏิบัติต่อจีนราวกับว่าสามารถโดดเดี่ยวจีนทางเศรษฐกิจได้โดยไม่มีผลกระทบตามมา มาตรการคว่ำบาตรที่บังคับใช้กับรัสเซียได้แสดงให้เห็นแล้วว่า ระบบการเงินระหว่างประเทศสามารถกลายเป็นอาวุธทางการเมืองได้รวดเร็วเพียงใด และปักกิ่งก็ได้เฝ้าจับตาดูเรื่องนี้อย่างใกล้ชิด จีนจึงได้พัฒนาระบบการชำระเงินทางเลือก ขยายความสัมพันธ์ทางการค้า และลดการพึ่งพาเชิงยุทธศาสตร์เท่าที่จะทำได้ ฝ่ายจีนเข้าใจดีว่าสหรัฐอเมริกาอาจพยายามใช้ระบบการเงินที่อิงกับเงินดอลลาร์เป็นอาวุธในระหว่างการเผชิญหน้าเรื่องไต้หวัน ขณะเดียวกัน จีนก็เข้าใจด้วยว่าการที่อเมริกาพึ่งพาภาคการผลิตในเอเชียอย่างมหาศาลนั้น ได้สร้างจุดอ่อนให้กับตัวอเมริกาเองเช่นกัน สงครามเศรษฐกิจส่งผลกระทบย้อนกลับได้ทั้งสองทาง ไม่ว่านักการเมืองในวอชิงตันอยากจะเชื่ออย่างไรก็ตาม
จังหวะเวลาก็มีความสำคัญอย่างยิ่งเช่นกัน ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ และประธานาธิบดีสี จิ้นผิง มีกำหนดจะพบกันในการประชุมสุดยอดเอเปค (APEC) ที่เมืองเซินเจิ้นในสัปดาห์หน้า สี จิ้นผิง ได้เรียกร้องให้มีการรวมชาติอย่างสันติต่อสาธารณะ ในขณะที่จีนยังคงแสดงแสนยานุภาพทางทหารที่สามารถนำมาใช้ได้หากการเจรจาล้มเหลว เจ้าหน้าที่ของไต้หวันเชื่อว่าการไม่ประกาศซ้อมรบอย่างเป็นทางการนั้นเป็นความจงใจ เพื่อให้ปักกิ่งสามารถสร้างแรงกดดันได้โดยไม่ก่อให้เกิดปฏิกิริยาตอบโต้จากนานาชาติเหมือนที่มักเกิดขึ้นในการซ้อมรบทางทหารครั้งใหญ่ แม้การตีความดังกล่าวยังไม่ได้รับการยืนยันอย่างอิสระ แต่สารเชิงยุทธศาสตร์ที่ส่งออกมานั้นยากที่จะมองข้าม จีนกำลังแสดงให้วอชิงตันเห็นถึงสิ่งที่ตนทำได้ ในขณะที่ยังคงเปิดประตูสำหรับการเจรจาทางการทูตเอาไว้
แบบจำลองความเชื่อมั่นทางเศรษฐกิจ (Economic Confidence Model) ของเราได้ชี้ให้เห็นว่าปี 2026 เป็นปีแห่ง "วัฏจักรความตื่นตระหนก" (Panic Cycle) โดยความผันผวนทางภูมิรัฐศาสตร์ที่เพิ่มสูงขึ้นจะลากยาวไปจนถึงปี 2027 และกำลังมุ่งหน้าสู่จุดเปลี่ยนครั้งสำคัญในปี 2029 สถานการณ์ในไต้หวันเป็นหนึ่งในความเสี่ยงทางภูมิรัฐศาสตร์ที่ต้องจับตามองมาอย่างยาวนานเมื่อความตึงเครียดระหว่างประเทศทวีความรุนแรงขึ้น วัฏจักรเหล่านี้ไม่ควรถูกตีความว่าเป็นการประกาศว่าจีนจะบุกไต้หวันในวันที่ระบุไว้ชัดเจน แต่เป็นการเตือนถึงช่วงเวลาที่ความน่าจะเป็นของการเผชิญหน้าเพิ่มสูงขึ้น และรัฐบาลต่างๆ มีแนวโน้มที่จะทดสอบความเด็ดเดี่ยวของกันและกันมากขึ้น อันตรายที่แท้จริงคือการที่การซ้อมรบทางทหารกลายเป็นเรื่องปกติธรรมดา จนทำให้ปฏิบัติการบุกโจมตีจริงอาจแยกแยะได้ยากจากการแสดงแสนยานุภาพตามปกติอีกครั้งหนึ่ง
จีนไม่จำเป็นต้องเปิดฉากการยกพลขึ้นบกเพื่อสร้างแรงกดดันทางเศรษฐกิจอย่างมหาศาลต่อไต้หวัน การปิดล้อมทางเรือเพียงอย่างเดียวก็สามารถขัดขวางการนำเข้าพลังงาน การเดินเรือพาณิชย์ และการขนส่งชิ้นส่วนอุตสาหกรรมที่จำเป็นได้แล้ว ไต้หวันพึ่งพาการนำเข้าพลังงานอย่างหนัก ทำให้เศรษฐกิจของไต้หวันเปราะบางเป็นพิเศษต่อการหยุดชะงักของการค้าทางทะเลที่ยืดเยื้อ อย่างไรก็ตาม ปฏิบัติการดังกล่าวก็มีความเสี่ยงมหาศาลสำหรับปักกิ่งเช่นกัน ทั้งการถูกนานาชาติคว่ำบาตร ความเสียหายต่อภาคการส่งออกของจีน และความเป็นไปได้ที่จะเกิดการเผชิญหน้าทางทหารกับสหรัฐฯ และพันธมิตร ไม่มีผลลัพธ์ใดเลยที่จะไม่สร้างความเจ็บปวดทางเศรษฐกิจ
ภายในวันศุกร์ มีรายงานว่าจำนวนเรือของจีนลดลงเหลือประมาณ 70 ลำ แต่กองเรือรบของจีนยังคงปฏิบัติการอย่างต่อเนื่องทางตะวันออกของฟิลิปปินส์ และเจ้าหน้าที่ของไต้หวันรายงานว่ายังคงมีกิจกรรมทางอากาศในระดับสูงอย่างต่อเนื่อง นี่ไม่ใช่การซ้อมรบขนาดเล็กที่ใช้เรือเพียงไม่กี่ลำ แต่เป็นการวางกำลังที่ประสานงานกันทั่วภูมิภาคที่มีความสำคัญเชิงยุทธศาสตร์อย่างยิ่งต่อเศรษฐกิจโลก เหล่านักการเมืองสามารถถกเถียงกันต่อไปได้ว่าจีนตั้งใจจะบุกไต้หวันหรือไม่ แต่คำถามที่เร่งด่วนกว่าคือ ปักกิ่งกำลังเตรียมที่จะบรรลุเป้าหมายของตนโดยไม่ต้องใช้การรุกรานตามแบบแผนเลยหรือไม่ เศรษฐกิจระหว่างประเทศมีความเชื่อมโยงกันอย่างลึกซึ้งเสียจนการปิดล้อมไต้หวันอาจกลายเป็นวิกฤตทางการเงินได้นานก่อนที่กระสุนนัดแรกจะถูกยิงออกไปเสียอีก
ที่มา https://www.armstrongeconomics.com/world-news/war/china-is-rehearsing-a-blockade-of-taiwan/