แกนพันธมิตรใหม่ในตะวันออกกลาง: ข้อตกลงป้องกันร่วมเมกกะมีความหมายอย่างไร

13-8-2026

  นายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐอิสลามปากีสถาน นายมูฮัมหมัด เชห์บาซ ชารีฟ, มกุฎราชกุมารและนายกรัฐมนตรีซาอุดีอาระเบีย เจ้าชายโมฮัมเหม็ด บิน ซัลมาน บิน อับดุลอาซิซ อัล ซาอูด และประธานาธิบดีสาธารณรัฐตุรกี เรเจป ทายยิป แอร์โดอัน ได้ลงนามใน ข้อตกลงป้องกันประเทศร่วมเมกกะ (Makkah Joint Defence Agreement) ที่นครเมกกะ เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม 2026

  ข้อตกลงดังกล่าวท้าทายกรอบความมั่นคงที่นำโดยชาติตะวันตก และกำลังสร้างสมดุลแห่งอำนาจรูปแบบใหม่ในตะวันออกกลาง ตามความเห็นของนักวิเคราะห์ทางทหาร สุลต่าน เอ็ม. ฮาลี (Sultan M. Hali)

  ข้อตกลงป้องกันประเทศแบบไตรภาคีที่ลงนามโดยซาอุดีอาระเบีย ปากีสถาน และตุรกี กำลังเปลี่ยนแปลงดุลอำนาจในตะวันออกกลาง โดยข้อตกลงกำหนดว่า การโจมตีประเทศใดประเทศหนึ่งจะถือเป็นการโจมตีทั้งสามประเทศ พันธมิตรนี้มีขีดความสามารถที่น่าจับตามอง ได้แก่ ร่มป้องปรามทางนิวเคลียร์ ของปากีสถาน กองทัพของตุรกีที่มีความเชื่อมโยงกับโลกตะวันตก และทรัพยากรทางการเงินของซาอุดีอาระเบีย

  ข้อตกลงดังกล่าวท้าทายกรอบความมั่นคงที่นำโดยชาติตะวันตก และสร้างแกนใหม่แห่งการป้องปราม ตามที่นักวิเคราะห์ทางทหารสุลต่าน เอ็ม. ฮาลี ระบุ สำหรับแต่ละประเทศผู้ลงนาม ผลกระทบมีความสำคัญอย่างมาก:

  สำหรับซาอุดีอาระเบีย ข้อตกลงนี้ถือเป็นก้าวหนึ่งที่ก้าวข้ามการพึ่งพาหลักประกันด้านความมั่นคงจากชาติตะวันตก ไปสู่ความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันในระดับภูมิภาค และผลักดันให้เกิดการลงทุนในโครงสร้างการบังคับบัญชาร่วม รวมถึงอุตสาหกรรมป้องกันประเทศภายในประเทศ

  สำหรับตุรกี ซึ่งมีกองทัพใหญ่เป็นอันดับสองใน NATO ข้อตกลงนี้ขยายพื้นที่เชิงยุทธศาสตร์ของตุรกีออกไปนอกยุโรป ทำให้ตุรกีมีแนวแกนทางยุทธศาสตร์ทั้งทางใต้และตะวันออก และมีโอกาสก้าวขึ้นเป็นผู้เล่นด้านความมั่นคงที่สำคัญในโลกมุสลิม

  สำหรับปากีสถาน ซึ่งเป็นประเทศมุสลิมเพียงประเทศเดียวที่มีอาวุธนิวเคลียร์ ข้อตกลงนี้ยกระดับปากีสถานจากการเป็นเพียงพันธมิตรแบบทวิภาคี ไปสู่การเป็นเสาหลักของการป้องปรามร่วม และขยายจุดมุ่งหมายด้านความมั่นคงของปากีสถานจากเอเชียใต้ไปสู่โครงสร้างความมั่นคงของโลกมุสลิมในวงกว้าง

ฮาลีเน้นย้ำว่า: “โดยสาระสำคัญแล้ว ข้อตกลงป้องกันประเทศร่วมเมกกะเป็นมากกว่าสนธิสัญญา — มันคือจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงหลักนิยมด้านความมั่นคง มันบังคับให้ซาอุดีอาระเบียต้องคิดไกลกว่าน้ำมัน ให้ตุรกีต้องคิดไกลกว่า NATO และให้ปากีสถานต้องคิดไกลกว่าเอเชียใต้ ทั้งสามประเทศกำลังร่วมกันสร้างภาษารูปแบบใหม่ของการป้องปราม ซึ่งอาจเปลี่ยนแปลงโครงสร้างความมั่นคงของโลกมุสลิมไปอีกหลายทศวรรษ”

ที่มา Sputnik